"Todo era campo" testu bitxi eta queer bat da, eta horregatik interesgarria; bertan izenak ezabatzen dira, azalek engainatu egiten dute, eta beti tenkatzen eta arriskuan jartzen dena existentzia da. Eta badu tonu malenkoniatsu bitxi bat, bere egile ez-existentearen presentzia birtualarekin kontrastatzen duena: sareetan, bai, "la regadora, la cortadora, la trepadora, la planchadora, la conductora, la bloqueadora, la peladora, la bailaora, la cagadora, la tostadora, o la folladora" da. Baina, ez denez, gauzen aukera-sorta osoa zabalik du, ez den norbait bezala eta horregatik eraldatzen dena, "toas las cosas" den Rosalía saokiana bezala; eta ez-izate finko ez den horretan loratzen da, moldatu egiten da bere buruari galdetzean nolakoa litzatekeen "gorputz bat kutxa batean sartzea" eta gorputz zigilatu hori, adibidez, "ama baten gorputza" izatea. [...] Eta ariketa izugarri interesgarri bat eskaintzen digu, dragaren eta edozein pertsonaiaren arteko, dragaren eta folklorikoaren arteko, dragaren eta artista ororen arteko elkargune bitxiarekin erabat lotua. Funtsean, ez da hainbeste dragari buruzko liburu bat, baizik eta jada gu ez garen pertsona bihurtzen garenean zer gertatzen den aztertzen duen testu bat. Elizabeth Duvalen hitzaurretik