La Más Grande-ren heriotzaren hogeita hamar urteurrena ospatzen duen liburua.

Rocío Jurado lekua du Espainiako kulturaren historian errepikaezina. Folklore klasikoen azken katebegia eta belaunaldi berritzaile baten lehenengoa izanik, kopla, flamenco eta musika orokorraren bi ulermen lotzen zituen giltzarri bihurtu zen. Aldi berean, bere ahotsa eta agertoki presentzia diktaduratik irteten ari zen Espainiaren eta demokrazian lehen urratsak egiten ari zenaren arteko trantsizioa markatu zuten.

Feminista, LGTBIQ+ kolektiboaren aliatua, frankismoaren zentsuraren biktima eta aldi berean toreroaren emaztea, ama arduratsua eta Regla Andre Mariaren zale, Rocíok tradizioaren eta modernitatearen arteko tentsioak pertsona eta lanbide mailan islatu zituen. Gainera, artista bat izan zen, bere magnetismoak publiko oso desberdinekin eta belaunaldi anitzekin konektatzeko aukera ematen ziona.

Heriotzaren hogeita hamar urte beranduago, zortzi ahotsek bere ondarea berrikusten dute, kantari, aktore, prentsa rosa muse eta queer erreferente bezala izan zuen ibilbidea aztertuz, besteak beste. Lan kolektibo honek dagoeneko badakigun zerbait berresten du: Rocío Jurado pop ikono inmortala da eta denbora pasa ahala ere beti La Más Grande izango da.

Carlos Bareak editatu eta aurkeztua, eta Alberto Conejero, Lidia García García, Supremme de Luxe, Laura Fa, Machús Osinaga, Carlos García de la Vega eta Marta Jaenesen lankidetzarekin.