La Santita mundu kosmopoetikoen atea da, non gorputzaren eta arimaren, kulturaren eta naturaren, femeninoaren eta maskulinoaren, jolasa eta arrazoimena, zientzia eta magiaren arteko mugak desagertzen diren. Zazpi istorioetan, egileak unibertsoak antolatzen ditu, non manglarrak, oiloak, bolkanoko harriak, errautsak, Owi Wan Kenobi edo Cristal elkartzen diren eta beste errealitate batzuen (ez beti mendebaldekoak) existentzia jokoan jartzen duten loturak ehuntzen dituzten, denbora eta espazioaren mugak eta bizirik daudenak eta hildakoak gaindituz. Andeetako munduaren kosmologietan eta haien indarkeria sakonetan inspiratuta, Moscosok hitzekin magia egiten du, erritmoak asmatu eta kultura popularraren erreferentziak ekartzen ditu, beste kultura pop zahar batekin batera. Moscosoren irudimenean eta Amerikako hainbeste lekutan hain ezagunak diren erreferentzien puzzlea. Chayannen eta Hello Kittyren posterak etxebizitza prekarioen artean, landaredi ausazkoarekin, lur hutsak, margotu gabe eta estali gabe dauden adreilu etxeak, hiriburu amaigabeak eta eguzkitan distiratzen duten eraikinak, frijituaren eta koriandroaren usainarekin. Neon eta cumbia. Andre Mariak eta Star Wars. Agian, munduaren amaierako literaturaren aurrean gaude.