Gorputz-adierazpenak, identitateak eta orientazio ez-heterosexualak, transak eta intersexualak tradizionalki hezkuntza formalaren eremutik urrun egon dira, bizitza eta eskola elkarrengandik bereizitako bi errealitate balira bezala. Hezkuntza afektibo-sexuala iristearekin batera, aukera bat ireki zen horiek eskola-egunerokotasunaren parte izan zitezen, baina sexu-transmisiozko infekzioen eta nahi gabeko haurdunaldien inguruko arriskuei lotutako edukiek, haien prebentzioarekin batera, gure ikastetxeetan sexualitateari ematen zaion tratamendua bereganatu dute. Eduki horiek, LGTBIQ kolektiboa hezkuntza-eremu horretatik ezabatu arte baztertzeaz gain, mezu diskriminatzaileak ezkutatzen dituzte, sexualitatearen parametro normatiboetara egokitzen ez diren pertsonek jasaten dituzten indarkeria mota desberdinak erreproduzitu eta legitimatzen dituztenak (binarismoa, ziszentrismoa, heterozentrismoa, monosexualitatea, LGTBIQfobia, etab.). Hala, sexualitatea bizitzeko modu ez-hegemonikoak gero eta ikusgarriagoak diren bitartean belaunaldi gazteenen artean, eskola-hezkuntzaren eremuan zailtasun ugari daude aniztasun horri modu sakon eta integral batean erantzuteko. Ildo horretan, liburu honek hezkuntza afektibo-sexualaren eta LGTBIQ kolektiboaren arteko harreman hori aztertzen du –topaketek baino gehiago desadostasunek ezaugarritzen dutena–, errealitate soziokulturalaren hainbat dimentsiotan zehar ibilbide bat eginez, egileak sexualitatearen sistema normatiboa deitzen duen horretan jarritako fokutik hasi eta eskola-esparrura eta hezkuntza afektibo-sexualera arte. Ondoren, ikerketa baten emaitzak aurkezten dira, eta amaieran zenbait proposamen egiten dira, irakasleen jarduna hezkuntza afektibo-sexual anitza eta berdinzalea lortzera bideratzeko.