«Urrutian ikusi nuen, begiak itzali eta piztu nituen, hamabost urte nitueneko garaia gogoratu nuen, zinera joan gineneko aldia. Bat-batean izan zen». Cris-ek asko daki espektroez, aspergerretik queer-rrera. Bere ohiko errutina jarraituz, larunbat batean supermerkatura joaten da, eta han aurkitzen du nerabezaroan lehen maitemintze izan zen pertsona. Daniela Madrilera aldatu da bere bizitza aldatzeko, nahi gabe aukeratu zuen bizitza aspergarria utziz. Cris-ek nahi du bere burua askatu, gehiegi pentsatu gabe, ohiturari jarraituz. Bitartean, mendebaldera kilometro askotara, bere lehengusu Edu bizitza galdu ez duen unean egon da, eta horrek Cris-en haurtzaroaren oroitzapenak berpizten ditu. Arreglándome la vida-n, Arangurenek haurtzaroari, familiaren idealizazioari, oroitzapenei eta haztearen zailtasunari buruzko istorio bat kontatzen du, iragana gehiegi lekua hartzen uzteko beldurrik gabe. Lan hau maitasun istorio bat da, ahaztutzat jotzen zen eta errealizatu ezin den fantasia gisa gordeta zegoena. Arreglándome la vida proiektu baten lehen zatia da, non egileak LGBT+ kolektiboaren errealitatea belaunaldi eta testuinguru desberdinetatik kontatu nahi duen. Asmoa ez da beste ezer, gaur egun Espainia bezalako herrialdeetan gozatzen ditugun askatasunak duela urte batzuk amets hutsa besterik ez zirela ulertaraztea da.