Een ander soort liefdesverhaal dat zich afspeelt in de jaren 50 in de wijk Palermo in Buenos Aires.

«Ik denk dat als iemand het verhaal van mijn leven kende, die het zou zien als een slecht geleefd leven, vol geheimen, verraad, verbergingen. Maar in dit verhaal, waarin bijna alles wat ik doe verkeerd gaat, durf ik te geloven dat er één ding is, maar één ding, dat ik goed doe.»

Lo mucho que te amé is de nieuwe roman van Eduardo Sacheri. Een verhaal dat ons meeneemt naar de jaren 50 in Buenos Aires, binnen een familie van Spaanse afkomst.

Het vertelt het verhaal van Ofelia, een van de vier zussen Fernández Mollé, een fatsoenlijk, gelukkig meisje dat op het punt staat te trouwen. Maar op een middag verandert haar leven abrupt en wordt het een wirwar van tegenstrijdige gevoelens: verrukking, onrust, geluk, onzekerheid, angst en veel schuldgevoel.

Met grote innerlijke wisselvalligheden en door moeilijke beslissingen wordt ze een volwassen vrouw die op haar eigen manier de omstandigheden onder ogen ziet die haar zijn overkomen.

De kritiek zei...
«Een gelegenheid om hem te ontdekken en lid te worden van de club voor degenen die dat nog niet hebben gedaan. Goed opgebouwde roman, die een traagheid lijkt te hebben die vals is, want het is slechts een nauwgezette beheersing in een gemeten en diep ritme. [...] Sacheri beheerst die spanning tussen de plicht om niet te kwetsen en het gevoel, [...] de strijd om te accepteren hoe je tegelijkertijd van twee mensen houdt, en dat te accepteren als een intiem en solide geheim, als een innerlijke vrijheid zonder schade te veroorzaken.»
Berna González Harbour, Zenda

«Sacheri maakt, ondanks het risico clichés te gebruiken, het gewone buitengewoon. Lo mucho que te amé is een geweldige roman voor lezers die, in dagen van isolatie, op zoek zijn naar boeken die hen even laten ontsnappen.»
Jorge Raya Pons, The Objective

«Sacheri slaagt er als weinigen in om de verhalen die hij vertelt een universele uitstraling te geven. Verhalen van gewone mensen waarin het alledaagse episch wordt.»
Juan José Campanella

«Het blijft als in een bubbel, buiten tijd en de huidige realiteit. Het lezen ervan is een klein en discreet genoegen dat ons ook op een subtiele manier weet te raken. Lees deze roman.»
Luis Alonso Girgado, El Ideal Gallego

«Het grijpt je met zijn vlot tempo, maar vooral dankzij het realisme van zijn personages, vol twijfels en geheimen, en de gevoeligheid en scherpzinnigheid waarmee het verteld wordt. Een ontroerend verhaal dat vragen oproept en niet oordeelt. Zeer aan te bevelen.»
Leire Escalada, El Español

«Sacheri duikt zonder parachute, zonder steun of excuus, in de liefdeskwestie.»
Iñaki Ezkerra, La Verdad

«Sacheri heeft het voetbalverhaal nieuw leven ingeblazen als een belangrijk literair genre met boeiende verhalen die de sport gebruiken als prisma om de eigenaardigheden van zijn land te tonen.»
Jonathan Gilbert, The New York Times

Over La noche de la Usina:
«Sacheri beheerst met een buitengewoon ritme, en met gelukkige expressieve flitsen, de voorbereiding en uitvoering van de overval, gepleegd door hardwerkende en vasthoudende mensen die hun onhandigheid omzetten in een epiek van de vindingrijkheid van de armen.»
Francisco Solano, Babelia

«Die wijze mix van komedie en drama die een groot deel van een roman beheerst [...] vol geestige dialogen, met een ontgoochelde en bijtende humor. Een humor die ons doet denken aan de beste Cortázar van Historias de cronopios y de famas door zijn dubbelzinnigheden, de heerlijke ambiguïteit en zijn gebruikelijke woordspelingen.»
José Belmonte Serrano, Zenda