Hoe kan vrouwelijke homoseksualiteit door de eeuwen heen worden benaderd? Is het mogelijk een temporele continuïteit vast te stellen in de manier waarop homo-erotiek (en homosocialiteit) tussen vrouwen werd geleefd en waargenomen? Zijn de categorieën seksuele oriëntatie en erotische identiteit geldig en universeel voor historisch begrip? De lesbohistorie heeft deze thema’s en debatten diepgaand behandeld en verrijkt, waarbij ze de anachronismen en vervormingen aanwijst die gepaard gaan met het postuleren van een inherente homoseksuele identiteit als onderdeel van de menselijke conditie en een transhistorische “lesbische persoonlijkheid”. Vanuit dezezelfde invalshoek biedt dit boek een volledige synthese van vrouwelijke homoseksualiteit in het Westen, beginnend in de Grieks-Romeinse oudheid, voortgezet in de middeleeuwen, de moderne en hedendaagse tijd, en eindigend in het heden. Het doel is, aan de hand van diverse bronnen, praktijken, representaties, discoursen en getuigenissen, zowel de historische continuïteiten en overeenkomsten te belichten ― te beginnen met de afwijzing en onzichtbaarheid van vrouwelijke homo-erotische relaties, omdat deze de mannelijke macht ondermijnden of de patriarchale orde uitdaagden ― als de historische verschillen ― ook ten opzichte van mannelijke homoseksualiteit ―, en zo een waardevolle bijdrage te leveren aan de nog steeds schaarse studies over lesbohistorie in de Spaanstalige wereld.