DE NIEUWE ROMAN VAN ARTURO PÉREZ-REVERTE

Een onmogelijke misdaad. Een onverwachte detective.

Het gaat niet om een uitdaging tussen de moordenaar en de detective, maar om een duel van intelligentie tussen de auteur en de lezer.

―Er zou een politieagent nodig zijn ―stelde iemand voor―. Een detective.
―We hebben er één ―zei Foxá.
―Iedereen volgde de richting van zijn blik.
―Dat is belachelijk ―protesteerde ik―. Zijn jullie gek geworden?
―U was Sherlock Holmes.
―Niemand was Sherlock Holmes. Die detective heeft nooit bestaan. Het is een literaire uitvinding.
―Die u op bewonderenswaardige wijze belichaamde.
―Maar dat was in de film. Het had niets met het echte leven te maken. Ik ben slechts een acteur.
Ze keken hoopvol naar me, en eerlijk gezegd begon ik zelf ook in de situatie te komen, alsof de lichten net waren aangegaan en ik het zachte geruis van een filmcamera hoorde. Toch besloot ik stil te blijven, met gekruiste vingers onder mijn kin. Ik had niet zo genoten sinds ik El perro de Baskerville had opgenomen.

Juni 1960. Een storm houdt negen mensen geïsoleerd op het idyllische eiland Utakos, voor de kust van Corfu, waar ze verblijven in het kleine lokale hotel. Niets wijst op wat op het punt staat te gebeuren: Edith Mander, een bescheiden Engelse toeriste, wordt dood aangetroffen in het strandpaviljoen. Wat op zelfmoord lijkt, onthult subtiele aanwijzingen die alleen Hopalong Basil kan zien, een aflopende acteur die ooit de beroemdste detective aller tijden op het scherm vertolkte. Niemand anders dan hij, gewend om in films de deductieve vaardigheden van Sherlock Holmes toe te passen, kan ontrafelen wat dit klassieke gesloten-kamer mysterie werkelijk verbergt. Op een eiland waar niemand kan vertrekken en niemand kan aankomen, zullen uiteindelijk allemaal verdachten worden in een fascinerende puzzelroman waarin misdaadliteratuur op verbluffende wijze met het leven wordt vermengd.

De kritiek zei:
«Een prachtige, complete, afgeronde roman die volledig voldoet aan alle eisen van het genre».
Santos Sanz Villanueva, El Cultural

«Een perfect boek, geschreven met een scalpel».
Karina Sainz Borgo, ABC

«De auteur heeft het meeste plezier [en] benadert de misdaad als een van de schone kunsten, volgend op De Quincey. [...] Vermakelijk, evocatief, een spel, een theorie».
Raúl del Pozo, El Mundo

«Een zeer persoonlijke draai aan het personage bedacht door Conan Doyle en zijn manier van onderzoeken».
Jacinto Antón, El País

«Alleen al denken aan zijn hypothetisch afscheid is als een klap voor de literatuur».
Jesús García Calero, ABC

«Een schrijver die geniet van zijn werk. Pérez-Reverte daagt de lezer uit op elke pagina. [...] Een duel van intelligenties».
RTVE

«De verantwoordelijkheid voor de lezer wordt geopend: het boek lezen alsof hij het zelf schrijft, misschien met dezelfde intensiteit als de auteur, gefascineerd door de vaardigheid van de romanschrijver. [...] Het is natuurlijk een roman, maar ook een onderzoek naar het schrijven zelf zoals Pérez-Reverte het begrijpt».
Juan Cruz, El Periódico

«Een reflectie over het verstrijken van de tijd, de littekens van wonden en de melancholie van een tijd waarin opvoeding, elegantie en intelligentie nog telden en een duidelijk gewicht hadden in de samenleving».
Javier Ors, La Razón

«Reverte speelt weer; hij keert terug als die homo ludens die we zo misten [...] en schrijft uiteindelijk (opnieuw) een klassieker».
María José Solano, Zenda