Nas entrañas da España do Século de Ouro, onde a Inquisición acecha e os conventos gardan segredos, Liliana - moza condesa de cuna nobre pero alma rebelde - atópase atrapada nunha existencia que non escolleu. O seu corpo pertence a un esposo brutalmente desalmado; o seu corazón, a unha muller que a ama cun amor tan profundo como prohibido, un amor que só pode expresarse con liberdade en cartas, textos e poemas.

O que a súa amante lle escribe son palabras inflamadas de desexo, reflexións que cuestionan a orde divina, fábulas que ridiculizan aos gardiáns da fe. Son palabras que a Igrexa queimaría na fogueira se as descubrira. E acaba descubríndoas.

Pero son palabras que ambas atesouran como as únicas probas de que é posible unha vida real ao marxe do fingimento de obediencia ás regras.

Cando os anos de espera rematan e a súa amada reaparece, Liliana comprende que o amor verdadeiro non é unha compensación fronte ao horror cotián: é un acto de rebelión. Pero a liberdade hai que gañala e, ás veces, só se gaña ao prezo da vinganza.

Unha vinganza que será minuciosa, implacable, perfecta, que esixirá determinación, intelixencia e mesmo coherencia e lealdade aos propios valores.

A través dunha prosa que alterna a crudeza da violencia coa beleza da poesía clásica, La otra manzana de Eva tece unha historia de tres mulleres que se negan a ser vítimas. É unha novela sobre o dereito ao desexo, sobre a escritura como arma de salvación, e sobre os rituais de autojustiza que as mulleres inventan cando a lei as condena polo delito de atreverse a ser elas mesmas.