A NOVELA NOVA DE ARTURO PÉREZ-REVERTE

Unha novela de mar, amor e aventuras no Exeo durante os anos da Guerra Civil española.

Buscaba a boca do home coa súa, húmida de sal.
-¿Tes frío? -preguntou el.
-Non, non teño medo.
-¿A que?
-A cando te marches e isto se borre da miña memoria.
Presionou contra el o seu corpo goteante; e Jordán, mollada a roupa, acolleuna entre os brazos apertándoa moi forte.
-Maldito sexas, capitán Mihalis -susurrou ela de súpeto.
El tardou un momento en comprender.
-Si -dixo ao fin.
Ergueu o rostro para contemplar a bóveda de estrelas, que parecía ter descendido para instalarse arredor dos dous e do seu abrazo, envolvéndoos ata o fin dos tempos. Como se estivesen sós na última noite do mundo.

Abril de 1937. Mentres en España transcorre a guerra civil, o mariño mercante Miguel Jordán Kyriazis é enviado polo bando sublevado para atacar de xeito clandestino o tráfico naval que desde a Unión Soviética transporta axuda militar para a República. Na base de operacións, unha pequena illa do mar Exeo, a vida do corsario español cruzarase nun turbio triángulo coa dos propietarios, o barón Katelios e a súa esposa: unha sedutora muller madura que busca, con fría desesperación, a maneira de escapar do seu destino.

A crítica dixo:

«Obra mestra. [...] En cada obra do xénero Pérez-Reverte (podería dicir que o seu estilo literario creou un xénero que só el pode escribir) impón sutís variacións nas que se xoga moito. [Con todo], nunca chegou tan fondo no debuxo do fin do amor nin alcanzou frases tan soberbias».
José María Pozuelo Yvancos, ABC

«Unha emocionante novela de aventuras, amor e guerra».
Jacinto Antón, El País

«Unha auténtica historia de corsarios modernos, onde o bo e o malo é relativo, que contén todos os ingredientes propios da aventura».
Javier Ors, La Razón

«Unha novela fonda e vibrante onde se solapan vericuetos pouco coñecidos da nosa Guerra Civil, a amarga historia dun amor imposible e as máis complexas profundidades da alma humana».
Andrés Seoane, El Mundo - La Lectura

«Unha obra mestra».
ABC Cultural

«Os novos portos que os lectores van tocando na súa viaxe polo Territorio Reverte seguen estando cheos dunha mestura de sabores coñecidos (e esperados) e sorpresas inéditas».
Zenda

«A illa da muller durmida avanza entre pasaxes de acción e remansos reflexivos. As parcas descricións atéñense a unha notación impresionista de cores e cheiros. Imaxes paisaxísticas creativas croman o relato. Nunca afrouxa o suspense. Arturo Pérez-Reverte maneja con sabedoría técnica e intuición artística estes clásicos recursos narrativos para ofrecer unha mirada penetrante e exenta de todo moralismo sobre a complexa condición humana».
Santos Sanz Villanueva, El Cultural

«Volvemos á aventura, á acción, á guerra, aos heroes e aos villáns. De novo, funciona: ritmo impecable, notable intuición para mostrar os detalles máis suxerentes, personaxes atractivos».
Ángel Peña, The Objective

«Un duro relato de mar. [ ] Unha narración onde saen á luz asuntos esenciais».
Irene Adler, La Región

Sobre o autor dixeron:

«Gústame Pérez-Reverte, lémbrame a Dumas e Salgari».
Umberto Eco

«Pérez-Reverte sabe como reter ao lector en cada volta de páxina».
The New York Times Book Review