Martin publica La Insolación, o seu primeiro álbum: un debut de dez cancións onde o pop indie, a memoria emocional e a sensibilidade literaria constrúen un universo profundamente persoal.

O disco funciona como unha carta de presentación artística despois do seu paso por Operación Triunfo e do seu debut como actor en Mariliendre. As súas cancións avanzan como fragmentos dun álbum de recordos: veráns que volven, emocións que aínda pesan, primeiros amores, dúbidas, desexo e crecemento.

O título nace de La Insolación, a novela de Carmen Laforet publicada en 1963. Non se trata dunha adaptación directa do libro, senón dun apoio conceptual: Martin atopou nesa historia, e no seu protagonista Martín, un espello desde o que ordenar parte do seu propio imaxinario.

A presenza de Hidrogenesse é clave no resultado. Máis que acompañar a produción, o dúo achega unha arquitectura sonora recoñecible: electrónica pop, estrañeza elegante, melodías luminosas e un punto de sofisticación que sitúa o disco nun lugar pouco habitual para un debut saído do entorno televisivo. O resultado é íntimo, nostálxico e autoral, pero tamén arriscado: un álbum que mira cara á canción pop desde un territorio máis libre, literario e persoal.