Lola Flores, Sara Montiel, Imperio Argentina ou Marifé de Triana destaparon o folclore levando aos fogares o discurso de xénero oculto nas letras das súas cancións. Esta análise, minuciosa e emotiva, explora a presenza constante, a miúdo subxacente, da diversidade sexual na historia da copla, desde os albores da civilización fenicia ata a actualidade.

Desde os seus primeiros compases, La copla queer afonda na ideoloxía de xénero na música popular, destacando figuras emblemáticas como Miguel de Molina, apodado “la Miguela”, Rafael de León ou Lorca, quen abordaron a expresión da homosexualidade nas súas creacións e marcaron un fito significativo na súa aceptación e visibilidade dentro da esfera cultural.

A copla, saturada de guiños LGTBI, convértese aquí nun terreo de exploración a través de intérpretes como Lola Flores ou Rocío Jurado, que non só foron iconas nacionais, senón tamén figuras vinculadas á defensa da diversidade sexual e do discurso de identidade, desafiando estereotipos e allanando o camiño cara á aceptación.

Estas páxinas amosan como a música foi un poderoso medio de expresión para a diversidade de xénero, a través de temas xurdidos nun momento de efervescencia cultural e conectados cun espectro sexual e social moi amplo. As letras destas cancións revelan como un catalizador para o cambio, a tolerancia e a aceptación do discurso de identidade en todas as súas formas e manifestacións.

Para querer uns “ollos verdes”, con sexo, pero sen condición.

“Carmen Moreno é unha persoa plena e unha autora total. Coa inevitable complexidade da sinxeleza”. –Juan José Téllez, escritor e xornalista