Ata hoxe, a vida e a obra de Pieter Bruegel o vello (cara a 1526/30–1569) seguen sendo un enigma. A época do artista flamengo estivo marcada por conflitos relixiosos e políticos. Durante a súa vida tiveron lugar as guerras de relixión, o inicio do cruel goberno do duque de Alba como gobernador dos Países Baixos Españoles e as atrocidades da Inquisición.

Este libro presenta a Bruegel como un artista que se enfrontou valentemente á súa época e que, a través das súas propias ideas, chegou a novas formas e solucións pictóricas. Non idealizou a realidade, senón que abordou a crueldade das guerras relixiosas e mostrouse crítico co monopolio da Igrexa católica. Bruegel ocultou habilmente as súas opinións políticas e relixiosas detrás dunha linguaxe visual moi sutil e chea de alusións, que se manifesta especialmente nas súas pinturas cheas de detalles, convidando ao espectador a descubrir as mensaxes ocultas e profundas nas escenas aparentemente inofensivas da vida cotiá.

Mentres que as primeiras investigacións destacaban o carácter popular da pintura e gráfica de Bruegel, os estudos actuais poñen no centro o contido humanista da súa obra. Os comezos do pintor están ligados ao seu traballo para o editor Hieronymus Cock. Bruegel deseñou numerosas series de imaxes orixinais e gráficas que se distribuíron con éxito por toda Europa. Xunto a representacións de virtudes e vícios, apareceron animadas festas campesiñas e impresionantes panorámicas de paisaxes. Ao longo da súa carreira, Bruegel centrouse cada vez máis na pintura, creando principalmente obras para a elite cultural de Amberes e Bruxelas.

Esta monografía mostra, tanto en tomas xerais como en detalles magníficos, a obra deste artista excepcional cunha proximidade nunca antes vista. Trátanse en profundidade as 40 pinturas, 65 debuxos e 89 gravados, revelando a Bruegel como un artista crítico coa súa época e un comentarista tan perspicaz como entretido dunha época marcada por cambios políticos, sociais e relixiosos.